Οι πρόσφατες δηλώσεις του Εβάν Φουρνιέ στο γαλλικό μέσο «FIRST TEAM» και η άμεση, καυστική απάντηση του Δημήτρη Γιαννακόπουλου μέσω Instagram φέρνουν ξανά στην επιφάνεια το αιώνιο βάλτωμα του ελληνικού μπάσκετ. Όταν ένας αθλητής με μακρά θητεία στο NBA έρχεται στην Ελλάδα και μέσα σε λίγους μήνες παρασύρεται σε βαθμό να χειρονομεί απέναντι σε οπαδούς, η διαπίστωσή του ότι το περιβάλλον είναι «ένα πλήρες χάος» αποκτά άλλη βαρύτητα. Το ερώτημα όμως παραμένει: ποιος συντηρεί και ποιος επωφελείται από αυτή την ατέρμονη τοξικότητα, όταν αποδεδειγμένα και οι δύο πλευρές βάζουν σταθερά το δικό τους λιθαράκι;
Από τη μία πλευρά, ο Γάλλος σταρ του Ολυμπιακού στάθηκε στην ακραία πίεση προς τους διαιτητές, στους βανδαλισμούς σπιτιών και στις δικαστικές αίθουσες που αντικατέστησαν το παρκέ, δείχνοντας ευθέως τον ιδιοκτήτη της πράσινης ΚΑΕ ως υπεύθυνο για τη δημιουργία μιας ατμόσφαιρας γεμάτης προκλήσεις και προσβολές. Η απάντηση του Δημήτρη Γιαννακόπουλου ήταν άμεση και εξίσου επιθετική, καλώντας τον παίκτη να «μάθει πρώτα την ιστορία» και να ψάξει στο διαδίκτυο για το ποιος πραγματικά κάνει καταγγελίες και ποιος βανδαλίζει σπίτια, ενώ του υπενθύμισε με νόημα τη δική του ανάρμοστη συμπεριφορά στο ΟΑΚΑ κατά τους Τελικούς του 2025.
Ωστόσο, η επιλεκτική μνήμη είναι μέρος του προβλήματος. Στη συνέντευξή του, ο Εβάν Φουρνιέ απέφυγε οποιαδήποτε αναφορά στα ακραία σκηνικά των περσινών τελικών, όπως το σοβαρό επεισόδιο στο ΣΕΦ κατά το πέμπτο παιχνίδι της σειράς όταν ο συμπαίκτης του, Ταϊρίκ Τζόουνς, επιτέθηκε στον Κέντρικ Ναν ρίχνοντάς του μια γροθιά που κάθε άλλο παρά επαγγελματία μπασκετμπολίστα θύμισε και η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε νοκ άουτ σε άλλο άθλημα … Από την άλλη πλευρά, βέβαια, ο ισχυρός άνδρας της πράσινης ΚΑΕ δυναμίτιζε συστηματικά την ατμόσφαιρα των περσινών αναμετρήσεων οδηγώντας σε καταστάσεις που δεν αρμόζουν σε δύο ομάδες οι οποίες εκπροσώπησαν τη χώρα στο Final Four της Ευρωλίγκας.
Μέσα σε αυτό το νοσηρό κλίμα υπάρχουν ευτυχώς και εξαιρέσεις. Αθλητές που αντιλαμβάνονται ότι οφείλουν να αποτελούν πρότυπα επιδεικνύοντας συμπεριφορές όπως αυτή του Χουάντσο Ερνανγκόμεθ και του Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις, οι οποίοι πήγαν κόντρα στο ρεύμα. Ο Ισπανός φόργουορντ για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά έσπευσε αμέσως μετά την ήττα της ομάδας του στον πέμπτο τελικό να συγχαρεί έναν προς έναν όλους τους αντίπαλους παίκτες. Ο δε Αμερικανός, μετά τη λήξη συνομίλησε σε απόλυτα φιλικό τόνο με αθλητές του Ολυμπιακού σπάζοντας την ψυχρότητα που επικρατούσε τα τελευταία χρόνια. Μάλιστα, ο Χέιζ-Ντέιβις σε συνέντευξή του δεν μάσησε τα λόγια του τονίζοντας πως αντιμετώπισε μια τοξική συμπεριφορά στο γήπεδο και αναφερόμενος σε καταστάσεις που δεν αντικατοπτρίζουν το πραγματικό μέγεθος του Ολυμπιακού ως συλλόγο.
Σε όλο αυτό το σκηνικό, η ΕΟΚ εμφανίζεται χαρακτηριστικά αδύναμη να διαχειριστεί την κατάσταση και με κάθε της παρέμβαση δυναμιτίζει ακόμη περισσότερο την ήδη μπαρουτοκαπνισμένη ατμόσφαιρα. Με ημίμετρα, πρόστιμα και προκλητικούς ορισμούς διαιτητών –οι οποίοι δείχνουν ανίκανοι να σταθούν στο ύψος μιας τέτοιας τιτανομαχίας– η Ομοσπονδία μοιάζει να αδιαφορεί πλήρως για τη σωματική ακεραιότητα των αθλητών. Όταν οι διαιτητές αδυνατούν να προστατεύσουν τους πρωταγωνιστές επιτρέποντας το υπερβολικά σκληρό και πολλές φορές αντιαθλητικό παιχνίδι και από τις δύο πλευρές, η κατάσταση ξεφεύγει από κάθε έλεγχο.
Τελικά, αρκεί να κρατήσουμε μία φράση του Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις από την πρόσφατη συνέντευξή του: «Μιλάμε για ένα παιδικό παιχνίδι». Παιδικό γιατί το παίζουμε από παιδιά; Παιδικό γιατί υπάρχουν πολύ πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή από αυτό; Παιδικό γιατί το μπάσκετ γεννήθηκε για να προσφέρει διασκέδαση και όχι για να γεννάει μίσος; Το να αναρωτηθούν όλοι γύρω από αυτή τη φράση είναι ένα πρώτο, αναγκαίο βήμα ώστε να καταφέρει αυτό το πρωτάθλημα να φτάσει στο αγωνιστικό επίπεδο των ομάδων του οι οποίες διεκδικούν κάθε χρόνο τον τίτλο της κορυφαίας ομάδας στην Ευρώπη. Ας ελπίσουμε αυτή η τοξικότητα να μειωθεί κατά πολύ, γιατί κανείς δεν μπορεί να φανταστεί πού μπορεί να οδηγήσει η κατάσταση από φέτος που όπως όλα δείχνουν δεν θα ανταγωνίζονται πλέον μόνο δύο αλλά τέσσερις πολύ δυνατές ομάδες. Είναι καλό, λοιπόν, η ΕΟΚ να κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να αναβαθμιστεί αυτό το πρωτάθλημα και όχι για να υποβαθμιστεί κι άλλο…