Ο Ολυμπιακός ήταν πίσω από την Φενέρμπαχτσε σε όλη την διάρκεια του αγώνα, με τους Πειραιώτες να βγάζουν νοοτροπία νικητή από πολύ νωρίς στην σεζόν. Γράφει ο Βαγγέλης Γεντίκης…
Ο Ολυμπιακός απέναντι στη Φενέρμπαχτσε έδειξε ακριβώς αυτό: τη νοοτροπία μιας ομάδας που, ακόμα κι όταν όλα δείχνουν να στραβώνουν, βρίσκει έναν τρόπο να μείνει όρθια.
Για μεγάλο διάστημα το παιχνίδι έμοιαζε να ξεφεύγει. Ο Ολυμπιακός δεν είχε πάντα τον έλεγχο, έκανε λάθη, βρέθηκε σε δύσκολες καταστάσεις και έδωσε στη Φενέρμπαχτσε το δικαίωμα να πιστέψει ότι μπορεί να φύγει με το τρόπαιο. Κι όμως, όταν η μπάλα άρχισε να «καίει», οι Πειραιώτες έβγαλαν εκείνο το γνώριμο χαρακτηριστικό που τους έχει οδηγήσει σε μεγάλες νίκες.
Ο Ολυμπιακός δεν πανικοβλήθηκε όταν είδε τη Φενέρ να παίρνει το πάνω χέρι. Δεν εγκατέλειψε όταν χρειάστηκε να κυνηγήσει το σκορ. Και κυρίως, δεν έχασε την πίστη του τη στιγμή που η πίεση ήταν στο αποκορύφωμά της.
Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο κέρδος από ένα τέτοιο παιχνίδι. Γιατί τα τρόπαια δεν κατακτώνται μόνο με το ταλέντο. Κατακτώνται και με τη νοοτροπία.
Η νοοτροπία αυτή είναι που θα οδηγήσει τον Ολυμπιακό στην αρχή της σεζόν μέχρι να μπουν στο καλούπι της ομάδας του Γιώργου Μπαρτζώκα οι Ζαν Μοντέρο και Μίλερ ΜακΙντάιρ.
Και κάπως έτσι προέκυψε ένας τίτλος που περιγράφει ίσως καλύτερα από οτιδήποτε άλλο αυτό που συνέβη:
Πήγε να χάσει και από συνήθεια κέρδισε.
Γιατί ο Ολυμπιακός δεν κέρδισε απλώς τη Φενέρμπαχτσε. Κέρδισε επειδή, όταν ήρθε η ώρα να αποδείξει ότι είναι ομάδα που ξέρει να κερδίζει, συμπεριφέρθηκε σαν ομάδα που το έχει κάνει πολλές φορές στο παρελθόν.
Και αυτή η νοοτροπία, ειδικά στην αρχή μιας σεζόν, μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο σημαντική από ένα καλό βράδυ.