Διαβάστε πως η Βαλένθια κέρδισε την Ρεάλ Μαδρίτης και έκανε δικό της τον Άρμονι Μπρουκς, παρά την μεγαλύτερη οικονομική πρόταση των Μαδριλένων.
Το τελευταίο κεφάλαιο μιας από τις πιο ταραχώδεις ιστορίες μεταγραφών αυτού του καλοκαιριού στην Ευρωλίγκα έχει γραφτεί. Σύμφωνα με την «El Desmarque», η Βαλένθια κατέληξε σε συμφωνία για να φέρει τον Άρμονι Μπρουκς δανεικό από την Βιλερμπάν για τη σεζόν 2026-2027 — και ο τρόπος που έγινε αυτό είναι η πραγματική ιστορία.
Το φόντο είναι η καλά τεκμηριωμένη οικονομική κατάρρευση της Βιλερμπάν. Ο προϋπολογισμός του γαλλικού συλλόγου μειώθηκε από τα προβλεπόμενα 59 εκατομμύρια ευρώ σε περίπου 24 εκατομμύρια ευρώ, γεγονός που οδήγησε σε μια ευρεία έξοδο παικτών – συμπεριλαμβανομένων των αποχωρήσεων όπως του Φρανσίσκο και του Τάις – παρά τα πρόσφατα υπογεγραμμένα συμβόλαια. Ο Μπρουκς είχε συμφωνήσει σε ένα διετές συμβόλαιο αξίας 2,3 εκατομμυρίων ευρώ ανά σεζόν με την Βιλερμπάν αυτό το καλοκαίρι, αλλά δεν έπαιξε ποτέ ούτε έναν αγώνα για τον σύλλογο πριν διατεθεί για δανεισμό.
Με τον Μπρουκς να επιστρέφει στην αγορά, αρκετές ομάδες έκαναν κύκλους: Ρεάλ Μαδρίτης , Βαλένθια και Παρτιζάν – ο σερβικός σύλλογος τελικά αποσύρθηκε. Η «MARCA» είχε παρουσιάσει τη Ρεάλ Μαδρίτης ως το φαβορί και για ένα διάστημα αυτό φαινόταν ακριβές.
Παρά τον μεγαλύτερο αριθμό παικτών που είχε στο τραπέζι η Ρεάλ, η Βαλένθια πέτυχε τη συμφωνία ούτως ή άλλως. Γιατί; Οι κανόνες της ACB για τους παίκτες εκτός ΕΕ φαίνεται να αποτελούσαν ένα πραγματικό εμπόδιο για τη Ρεάλ Μαδρίτης: η τοποθέτηση του Μπρουκς δίπλα στους Τσούμα Οκέκε και Ντέμιαν Τζόουνς θα δημιουργούσε έναν πονοκέφαλο στην κατασκευή του ρόστερ που η Μαδρίτη δεν θα μπορούσε εύκολα να λύσει. Η Βαλένθια, αντίθετα, προσέφερε μια πιο καθαρή πορεία προς την rotation και έναν πιο καθορισμένο αθλητικό ρόλο. Ο χρόνος είχε επίσης σημασία – η προσφορά της Βαλένθια ήταν ήδη πολύ προχωρημένη όταν η Μαδρίτη προσπάθησε να μπει αργά, και ο Μπρουκς και η ομάδα του είχαν σαφώς αποδεχτεί το εγχείρημα.
Στην EuroLeague 2025-2026 με την Αρμάνι Μιλάνο, ο Μπρουκς κατετάγη τρίτος στη διοργάνωση σε τρίποντα ανά αγώνα (2,7), με ποσοστό ευστοχίας 41,6% από τα δίχτυα, ενώ είχε μέσο όρο 13,1 πόντους και 3,5 ριμπάουντ. Ο 28χρονος, που κατάγεται από το Γουάκο του Τέξας, ήταν κεντρική φυσιογνωμία στο ιταλικό τρεμπλ του Μιλάνου, κερδίζοντας στην πορεία τον τίτλο του MVP του Κυπέλλου Ιταλίας, την Πρώτη Ομάδα All-League και τον MVP των Τελικών.
Η Βαλένθια δεν κέρδισε απλώς τον αγώνα. Τον κέρδισε με τους δικούς της όρους.